موسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی مطالعات راهبردی انقلاب اسلامی 3041-9794 4 1 2026 03 21 The Street as a Field of Collective Action in the Battle of Narratives (Case Study: The Third Imposed War) خیابان به‌مثابه میدان کنش جمعی در نبرد روایت‌ها (مطالعه موردی: جنگ تحمیلی سوم) 59 105 248044 10.22034/irsj.2026.582709.1221 FA علیرضا رجبی پژوهشگر دانشکده علوم انسانی، گروه مدیریت، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0004-5784-1393 Journal Article 2026 04 21 <span lang="EN">The third imposed war by the United States of America and the Zionist regime, which manifested itself in the form of a combined offensive accompanied by a media battle against the Islamic Revolution, demonstrated that the “street” can function beyond a mere physical place or a scene of protest, as a field of collective action and a structural basis for the production and representation of social and national power. Accordingly, the present study aims to examine the place of the “street” in the context of the third imposed war, explain how it is represented in Iran’s media discourse, and identify the mechanisms that have transformed it into an institution of social power. This study was conducted with a qualitative approach and a thematic analysis method based on 24 media notes and reports published by news agencies and information platforms active in Iran. The findings show that the street has gone beyond a physical space and has evolved into an “institution of social power in hybrid warfare.” This institution is explained in four main dimensions: communicative-media (as a live narrative-producing medium), defensive-security (as a bastion of resilience), political legitimacy-producing (as the support base for diplomacy and national cohesion), and sacred-identity (as a sphere for the reproduction of Iranian-Islamic values). The resulting conceptual model shows that street-level collective action is an active mechanism for countering cognitive warfare. In this model, the street is not merely a container for gatherings, but rather the “content of the message” and a kind of “cognitive passive defense,” and it can lead to breaking the monopoly of hostile narratives, preserving national identity, and reproducing political legitimacy in the international arena.</span> <span lang="FA">جنگ تحمیلی سوم ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی که در قالب هجومی ترکیبی و همراه با نبرد رسانه‌ای علیه انقلاب اسلامی بروز یافت، نشان داد که «خیابان» می‌تواند فراتر از یک مکان فیزیکی یا صحنه اعتراض، به‌مثابه میدان کنش جمعی و زیرساختی برای تولید و بازنمایی قدرت اجتماعی و ملی عمل کند. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف واکاوی جایگاه «خیابان» در بستر جنگ تحمیلی سوم، در پی تبیین چگونگی بازنمایی آن در گفتمان رسانه‌ای ایران و شناسایی سازوکارهایی است که آن را به نهاد قدرت اجتماعی تبدیل کرده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون بر پایه 24 یادداشت و گزارش رسانه‌ای منتشرشده در خبرگزاری‌ها و پایگاه‌های اطلاع‌رسانی فعال در ایران انجام شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که خیابان از یک فضای کالبدی فراتر رفته و به «نهاد قدرت اجتماعی در جنگ ترکیبی» تحول یافته است. این نهاد در چهار بُعد اصلی تبیین می‌شود: ارتباطی-رسانه‌ای (به‌مثابه رسانه زنده روایت‌ساز)، دفاعی-امنیتی (به‌مثابه سنگر تاب‌آوری)، مشروعیت‌ساز سیاسی (به‌مثابه پشتوانه دیپلماسی و انسجام ملی) و قدسی-هویتی (به‌مثابه عرصه بازتولید ارزش‌های ایرانی-اسلامی). مدل مفهومی حاصل نشان می‌دهد که کنش جمعی خیابانی سازوکاری فعال برای مقابله با جنگ شناختی است. در این الگو، خیابان صرفاً ظرف تجمع نیست، بلکه «مظروف پیام» و نوعی «پدافند غیرعامل شناختی» محسوب می‌شود و می‌تواند به شکستن انحصار روایت‌های مهاجم، حفظ هویت ملی و بازتولید مشروعیت سیاسی در عرصه بین‌المللی منجر شود.</span> https://www.irsjournal.ir/article_248044_7a34e57dea75a5acdea36e7c5f950b80.pdf